السيد محمد حسين الطهراني

249

نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)

هؤلاء قوم كفروا بعد إيمانهم فبعدا للقوم الظالمين . « 1 » [ خطبهء سيّد الشهداء عليه السّلام در روز عاشوراء ] ( سپاس و ستايش اختصاص به خداوند دارد ، آنكه دنيا را آفريد ؛ و آن را خانهء فنا و نيستى قرار داد . دنيائى را كه پيوسته و دائم أهل خود را از حالى به حالى مىگرداند ؛ و تغيير مىدهد . پس مغرور كسى است كه دنيا او را فريفته باشد ؛ و تيره بخت و تهى دست كسى است كه : دنيا او را به فتنه انداخته باشد ! بنابراين نبايد اين دنياى پست و دنىّ شما را بفريبد ! زيرا كه آن ، اميد كسى را كه به آن اعتماد كند ، مىبرد ؛ و طمع و چشم داشت كسى را كه در آن طمع ببندد ، تبديل به خسران و نااميدى مىنمايد . و من چنين مىيابم كه : شما بر امرى كه در آن غضب خدا را به سويتان كشيده‌ايد ؛ گرد آمده‌ايد ! و به كارى كه خداوند ؛ وجه كريم خود را از شما برگرداند ؛ و نقمتش را بر ساحت شما وارد سازد ؛ و رحمتش را از شما دور كند ؛ مجتمع شده‌ايد ! پس چه نيكوست پروردگار ما ! و چه زشت بندگانى هستيد شما ! شما إقرار و اعتراف به اطاعت نموده ؛ و به پيامبر خدا : محمّد - كه درود باد بر او و آل او - إيمان آورديد ؛ و سپس با لشكرى جرّار به سوى ذرّيّه و عترت او حمله‌ور شديد ؛ و ارادهء كشتن آنها را نموده‌ايد ! هرآينه حقّا شيطان بر شما چيره شده ؛ و نام خداوند عظيم را از نفوستان ، به نسيان و فراموشى افكنده است ! هلاكت و خسارت پيوسته ملازم شما باشد ؛ و ملازم با اين كارى را كه مىخواهيد انجام دهيد ! حقّا ما ملك طلق خدا هستيم ؛ و ما به سوى او بازگشت داريم . آنان گروهى هستند كه بعد از اسلامشان كافر شده‌اند ؛ پس دورى و لعنت از رحمت خدا براى گروه ستمگر و جائر بوده باشد ! )

--> ( 1 ) مقتّل محمّد بن أبى طالب ، بنا بر نقل مقرّم در مقتل الحسين عليه السّلام ص 254 و ص 255 .